Korea Południowa: przepisy dotyczące czynników chłodniczych w ustawie o ochronie czystego powietrza (Clean Air Conservation Act), redukcja HFC, KGS

Trzy ustawy regulują kwestię czynników chłodniczych

Korea Południowa nie posiada jednej ustawy będącej odpowiednikiem rozporządzenia UE w sprawie F-gazów. Postępowanie z czynnikami chłodniczymi w zainstalowanych urządzeniach jest regulowane przez 대기환경보전법 (ustawę o ochronie środowiska atmosferycznego), art. 76-9 do 76-15, oraz przez jej przepisy wykonawcze ^[1][2]. Dostawy HFC są kontrolowane przez 오존층 보호 등을 위한 특정물질의 관리에 관한 법률 (ustawę o zarządzaniu substancjami określonymi w celu ochrony warstwy ozonowej, tzw. ustawę ozonową) ^[3]. Bezpieczeństwo instalacji chłodniczych jest regulowane przez 고압가스 안전관리법 (ustawę o zarządzaniu bezpieczeństwem gazów pod wysokim ciśnieniem) ^[7].

Organem odpowiedzialnym za przepisy dotyczące zarządzania czynnikami chłodniczymi jest ministerstwo środowiska, przemianowane jesienią 2025 r. na 기후에너지환경부 (Ministerstwo Klimatu, Energii i Środowiska). Przepisy są teraz wydawane w jego imieniu ^[2]. Ustawa ozonowa i kwoty HFC są administrowane przez ministerstwo przemysłu, które po reorganizacji rządu z 1 października 2025 r. nosi nazwę 산업통상부 (Ministerstwo Handlu i Przemysłu) ^[3][4].

Które urządzenia są objęte przepisami

Przepisy dotyczą urządzeń wykorzystujących czynniki chłodnicze do ogrzewania i chłodzenia budynków, magazynowania żywności chłodzonej i mrożonej oraz do innych celów przemysłowych, gdy wydajność chłodnicza wynosi co najmniej 20 ton na dobę (20 RT) ^[2]. Wydajność oblicza się zgodnie z przepisami dotyczącymi gazów wysokociśnieniowych. Urządzenia o mniejszej wydajności nie są obecnie objęte tym zakresem, nawet jeśli ich napełnienie jest duże ^[2].

Obowiązki właściciela

Właściciel, użytkownik lub zarządca (소유자등) objętych urządzeń musi przestrzegać standardów zarządzania czynnikami chłodniczymi, 냉매관리기준, zawartych w załączniku 35-3 do przepisu wykonawczego ^[1][2]:

• Czynnik chłodniczy nie może być uwalniany do atmosfery i nie może wyciekać podczas odzysku, ponownego użycia, magazynowania, transportu lub przekazywania ^[2].
• Komponenty, w których mogą wystąpić wycieki, takie jak sprężarka, rurociągi i zawór rozprężny, muszą być poddawane kontroli szczelności co najmniej raz w roku, wzrokowo oraz za pomocą detektora nieszczelności ^[2].
• Kontrola szczelności przeprowadzona co najmniej raz w roku zgodnie z zasadami zarządzania bezpieczeństwem lub okresową inspekcją ustawy o gazach wysokociśnieniowych jest uznawana za wykonaną ^[2][7].
• W przypadku wykrycia nieszczelności należy zbadać przyczyny i niezwłocznie naprawić urządzenie ^[2].
• Przy likwidacji, przekazaniu, serwisowaniu lub relokacji czynnik chłodniczy musi zostać odzyskany – albo przez właściciela za pomocą wymaganego sprzętu, albo przez zarejestrowaną firmę zajmującą się odzyskiem ^[1][2].

Dziennik i sprawozdawczość

Czynności serwisowe, odzysk i utylizacja muszą być wpisane do dziennika czynnika chłodniczego, 냉매관리기록부 (Formularz 63), przechowywanego przez 3 lata ^[2]. Kopia wraz z dokumentacją potwierdzającą musi zostać złożona w ministerstwie do końca lutego następnego roku. Dane wprowadzone do elektronicznego systemu informacyjnego o czynnikach chłodniczych, 냉매정보관리시스템 (RIMS, prowadzony przez Korea Environment Corporation), są uznawane za złożone w dniu ich wprowadzenia ^[2].

Zarejestrowane firmy zajmujące się odzyskiem

Od nowelizacji z 2018 r. każdy, kto prowadzi działalność gospodarczą w zakresie odzysku czynników chłodniczych, musi być zarejestrowany w ministerstwie jako 냉매회수업 (przedsiębiorstwo odzysku czynników chłodniczych). Rejestracja wymaga posiadania obiektów, sprzętu i techników spełniających kryteria dekretu wykonawczego ^[1]. Firma musi przestrzegać norm zarządzania czynnikami chłodniczymi, rejestrować swoje wyniki w protokole odzysku (Formularz 68) przechowywanym przez 3 lata oraz zgłaszać je, chyba że dane znajdują się już w RIMS ^[1][2]. Nie może ona użyczać swojej nazwy ani zaświadczenia o rejestracji innym podmiotom ^[1]. Jej technicy muszą ukończyć szkolenie wstępne w ciągu 4 miesięcy od rejestracji, a następnie szkolenia przypominające ^[2].

Ustawa o ozonie i redukcja HFC

Korea Południowa złożyła dokument ratyfikacyjny poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego 19 stycznia 2023 r., a poprawka weszła w życie dla tego kraju 19 kwietnia 2023 r. ^[5]. Ustawa o ozonie została znowelizowana tak, że HFC stały się substancjami kontrolowanymi, podzielonymi na dwie grupy. Ustawa stanowi również podstawę do wymagania destrukcji HFC-23 oraz pobierania opłat ^[3][4]. Korea Południowa przestrzega harmonogramu dla krajów rozwijających się zgodnie z artykułem 5 Protokołu montrealskiego: zużycie (produkcja plus import minus eksport) zostało zamrożone w 2024 r. i musi zostać ograniczone krok po kroku o 80% poniżej poziomu bazowego do 2045 r. ^[4].

Redukcja odbywa się poprzez kwoty dla producentów i importerów, a nie poprzez wymagania dotyczące poszczególnych instalacji ^[3][4]. Należy liczyć się z tym, że HFC o wysokim GWP będą trudniej dostępne.

Planowane zmiany w latach 2025–2027

W grudniu 2024 r. ministerstwo środowiska wraz z innymi ministerstwami przedstawiło plan ograniczenia emisji HFC o około 20 milionów ton CO2e do 2035 r. ^[6]. Plan ten obejmuje:

• Próg dla urządzeń objętych przepisami dotyczącymi zarządzania czynnikami chłodniczymi obniża się z 20 RT do 10 RT, a urządzenia z powtarzającymi się wyciekami mogą otrzymać nakaz poprawy.
• Przejście na czynniki chłodnicze o niskim GWP według grup produktów: od 2027 r. dla produktów, które mają już alternatywy, takich jak lodówki domowe, oraz etapami w latach 2028–2032 dla chłodnictwa przemysłowego i innych.
• Oznakowanie lodówek i klimatyzatorów informacją o rodzaju czynnika chłodniczego, jego ilości i współczynniku GWP.
• Szersze stosowanie zregenerowanego czynnika chłodniczego wraz z systemem certyfikacji jakości oraz odzysk resztkowego czynnika chłodniczego przez sektor publiczny podczas wymiany lub złomowania urządzeń.

Ustawa o gazach wysokociśnieniowych i kody KGS

Instalacja chłodnicza jest traktowana jako produkcja gazu pod wysokim ciśnieniem (냉동제조). Instalacja o wydajności chłodniczej co najmniej 20 ton na dobę wymaga zezwolenia. Dla czynników chłodniczych, które nie są ani palne, ani toksyczne, zezwolenie jest wymagane od 50 ton w przypadku zastosowań przemysłowych i chłodni składowych oraz od 100 ton w przypadku ogrzewania i chłodzenia budynków. Mniejsze instalacje mogą zamiast tego wymagać zgłoszenia: od 3 ton na dobę lub od 20 ton na dobę dla czynników niepalnych i nietoksycznych (Dekret wykonawczy art. 4) ^[7].

Wymagania techniczne zawarte są w kodach KGS wydanych przez Korea Gas Safety Corporation. KGS FP113 dotyczy obiektów, technologii i inspekcji instalacji chłodniczych, a KGS AA111 dotyczy produkcji maszyn chłodniczych dla gazów wysokociśnieniowych ^[8].

Praktyczna lista kontrolna

1. Oblicz wydajność chłodniczą instalacji zgodnie z przepisami dotyczącymi gazów wysokociśnieniowych. Określa ona zarówno obowiązki związane z zarządzaniem czynnikami chłodniczymi (20 RT), jak i zezwolenie lub zgłoszenie na mocy ustawy o gazach wysokociśnieniowych ^[2][7].
2. Przeprowadzaj kontrolę szczelności co najmniej raz w roku i wprowadzaj wynik do dziennika lub systemu RIMS ^[2].
3. Korzystaj z usług zarejestrowanej firmy zajmującej się odzyskiem, gdy konieczny jest odzysk czynnika chłodniczego, chyba że właściciel posiada wymagany sprzęt ^[1][2].
4. Złóż dziennik do końca lutego następnego roku ^[2].
5. Wybieraj czynniki chłodnicze o niskim GWP do nowych projektów: kwoty HFC maleją, a nowe wymagania dotyczące produktów nadchodzą ^[4][6].