Filtr odwadniacz lub przewód cieczowy są zimne lub zaszronione

Przyczyny, od najbardziej prawdopodobnych

Kolejność jest orientacyjna i opiera się na typowych usterkach w terenie. Zawsze zmierz przed wymianą czegokolwiek.

1. 1
   Schemat blokowy A

   Filtr odwadniacz jest zablokowany przez brud, wilgoć lub kwas.

   Działanie: Wymień filtr odwadniacz. Dowiedz się, skąd pochodzi zanieczyszczenie; w przypadku obecności kwasu lub powtarzających się wymian sprawdź olej.

   🛠 Jak to zrobić? Krok po kroku

   Prace przy układach chłodniczych i elektrycznych mogą wykonywać wyłącznie wykwalifikowani pracownicy. Należy przestrzegać instrukcji producenta oraz lokalnych przepisów; poszczególne kroki mają charakter wytycznych, a nie zastępują szkolenia.

   Wymień odwadniacz (filtr)

   Wymień odwadniacz po dostaniu się wilgoci, przepaleniu sprężarki,ławaniu krytycznym przepływu przez filtr lub za każdym razem, gdy obieg był otwarty. Prace przy obiegu czynnika chłodniczego wymagają certyfikacji F-gazowej; lutowanie to prace gorące.

   1. Odizoluj lub odzyskaj czynnik chłodniczy. Wykonaj odpompowanie (pump-down) lub zamknij zawory, aby odizolować sekcję z odwadniaczem, jeśli układ na to pozwala; w przeciwnym razie odzyskaj czynnik chłodniczy za pomocą agregatu odzysku do oznaczonej butli odzysku. Przed otwarciem przełam próżnię suchym azotem do wartości nieco powyżej ciśnienia atmosferycznego. W przypadku czynników A2L/A3 przedmuchaj azotem i sprawdź detektorem gazu.

      ✓ Sprawdź: Sekcja wskazuje wartość nieco powyżej 0 bar(g) azotu, a ciśnienie nie rośnie (brak czynnika chłodniczego).

   2. Wybierz odpowiedni odwadniacz. Użyj odwadniacza o takim samym lub większym rozmiarze, z przyłączami i wydajnością odpowiednimi dla danego czynnika chłodniczego. Po przepaleniu sprężarki lub obecności kwasu w oleju zastosuj typ usuwający kwas i zaplanuj jego ponowną wymianę po oczyszczeniu układu; po zawilgoceniu wybierz model o dużej wydajności pochłaniania wody.

      ✓ Sprawdź: Nowy odwadniacz pasuje do czynnika chłodniczego, rozmiaru oraz sytuacji, a jego strzałka wskazuje kierunek przepływu.

   3. Odtnij stary odwadniacz. Przetnij rury obcinakiem do rur (nigdy brzeszczotem, który pozostawia opiłki) i ogratuj, trzymając końcówkę rury skierowaną w dół. Trzymaj nowy odwadniacz zamknięty korkami do momentu tuż przed montażem.

      ✓ Sprawdź: Końcówki rur są okrągłe, czyste i pozbawione zadziorów.

   4. Lutuj przy przepływie azotu. Uzyskaj zezwolenie na prace pożarowo niebezpieczne, miej pod ręką gaśnicę i usuń materiały łatwopalne. Podczas lutowania przepuszczaj przez reduktor niewielki strumień suchego azotu oraz chłodź korpus odwadniacza mokrą szmatą, aby nie przegrzać wkładu osuszającego. Nigdy nie używaj tlenu ani sprężonego powietrza. Odwadniacze ze złączami kielichowymi montuje się z użyciem kluczy dynamometrycznych.

      ✓ Sprawdź: Czyste połączenia z pełnym przetopem i bez zendry tlenkowej wewnątrz końcówek rur.

   5. Wykonaj próbę ciśnieniową azotem. Wytwórz ciśnienie za pomocą suchego azotu poprzez reduktor do ciśnienia próbnego dla danego układu, nigdy powyżej PS, i sprawdź szczelność nowych połączeń.

      ✓ Sprawdź: Ciśnienie utrzymuje się, a na połączeniach nie stwierdzono nieszczelności.

   6. Wykonaj próżnię, napełnij i udokumentuj. Wykonaj próżnię z użyciem wakuometru mikronowego do poziomu zalecanego przez producenta (zazwyczaj poniżej 500 mikronów / 0,67 mbar), zamknij zawór pompy i sprawdź, czy próżnia się utrzymuje. Wprowadź określoną masę czynnika chłodniczego i odnotuj wykonane prace oraz ilości czynnika w książce urządzenia.

      ✓ Sprawdź: Próżnia utrzymuje się, ładunek został zważony, a wpis w książce urządzenia jest kompletny.

   Przeprowadź test kwasowości oleju

   Kwas i wilgoć w oleju pojawiają się po przepaleniu silnika, przegrzaniu lub zawilgoceniu układu i bardzo szybko niszczą nową sprężarkę. Test kwasowości informuje, czy olej i filtr odwadniacz muszą zostać wymienione oraz kiedy czyszczenie zostało zakończone.

   1. Wybierz odpowiedni zestaw. Użyj zestawu do testu kwasowości przeznaczonego dla oleju w sprężarce (POE, PAG, mineralny lub PAO; patrz tabliczka znamionowa sprężarki). Sprawdź datę ważności. Noś okulary ochronne i rękawice: przepalony olej jest kwaśny, a odczynnik jest substancją chemiczną; postępuj zgodnie z jego kartą charakterystyki.

      ✓ Sprawdź: Zestaw jest zgodny z typem oleju i nie upłynął jego termin ważności.

   2. Pobierz próbkę oleju. Pobierz próbkę z zaworu spustowego lub poboru oleju ze sprężarki, otwierając go powoli przy niskim ciśnieniu w skrzyni korbowej i trzymając buteleczkę na próbkę mocno w dłoni. W sprężarce hermetycznej bez zaworu należy najpierw odzyskać czynnik chłodniczy i spuścić olej z zdemontowanej sprężarki; praca ta wymaga certyfikacji F-gazowej (EPA 608 w USA). Pozwól pierwszym kroplom spłynąć do odpadów.

      ✓ Sprawdź: Czysta butelka mieści ilość wymaganą przez zestaw, bez pienienia się czynnika chłodniczego.

   3. Spójrz i powąchaj olej. Przed przeprowadzeniem testu oceń olej wzrokowo: czysty olej jest przejrzysty i jasny. Ciemny lub czarny olej, ostry zapach spalenizny, osad lub cząstki metalu wskazują na przepalenie silnika lub zużycie mechaniczne.

      ✓ Sprawdź: Zanotowano kolor, zapach oraz wszelkie cząstki.

   4. Wykonaj test. Wymieszaj olej i odczynnik dokładnie według instrukcji zestawu (ilości, czas wstrząsania, czas oczekiwania).

      ✓ Sprawdź: Mieszanina odstała czas określony w instrukcji zestawu.

   5. Odczytaj wynik względem tabeli zestawu. Porównaj kolor z tabelą dostarczoną z zestawem. Kolory różnią się w zależności od producenta, dlatego należy korzystać wyłącznie z tabeli dla danego zestawu, a nigdy z kolorów pamiętanych z innej marki.

      ✓ Sprawdź: Wynik odczytuje się jako "akceptowalny" lub "kwaśny" zgodnie z własną tabelą zestawu.

   6. Zdecyduj i zarejestruj. Jeśli olej jest kwaśny: wymień olej, zamontuj filtr odwadniacz do usuwania kwasów po przepaleniu (na przewodzie ssawnym i cieczowym) i powtórz test po pewnym czasie pracy, aż wynik będzie pozytywny. Zapisz wynik, podjęte działanie oraz datę w dzienniku pracy.

      ✓ Sprawdź: Dziennik zawiera wynik testu, podjęte działania oraz termin następnego testu.

2. 2
   Schemat blokowy B

   Zawór w przewodzie cieczowym dławi przepływ.

   Działanie: Otwórz całkowicie zawór odcinający. Sprawdź, czy zawór elektromagnetyczny otwiera się całkowicie (cewka i napięcie) oraz czy siatka filtracyjna przed nim jest czysta.

   🛠 Jak to zrobić? Krok po kroku

   Prace przy układach chłodniczych i elektrycznych mogą wykonywać wyłącznie wykwalifikowani pracownicy. Należy przestrzegać instrukcji producenta oraz lokalnych przepisów; poszczególne kroki mają charakter wytycznych, a nie zastępują szkolenia.

   Sprawdź położenie zaworów i uwięzioną ciecz

   Pozostawiony w pozycji zamkniętej lub w połowie otwartej zawór serwisowy bądź odcinający daje objawy podobne do dławienia lub niskiego naładowania czynnika. Ciecz zamknięta pomiędzy zamkniętymi zaworami może rozerwać rurę podczas jej podgrzewania. Należy nosić okulary ochronne i rękawice oraz nigdy nie przekraczać wartości PS układu.

   1. Przejdź przez obieg zgodnie ze schematem. Śledź schemat przepływu i wypisz każdy zawór serwisowy, zawór kulowy oraz główny zawór cieczowy od sprężarki przez skraplacz, odbiornik, linię cieczową, parowniki i rurę ssawną.

      ✓ Sprawdź: Masz listę wszystkich zaworów i ich wymaganych pozycji podczas normalnej pracy.

   2. Sprawdź zawory serwisowe. Za pomocą klucza zaworowego sprawdź, czy zawory serwisowe ssania, tłoczenia i cieczy są całkowicie otwarte (odkręcone do oporu). Przekręć zawór lekko od skrajnej pozycji tylko wtedy, gdy podłączony jest manometr. Po zakończeniu załóż z powrotem kapturki.

      ✓ Sprawdź: Trzpienie zaworów są w pełni otwarte, a kapturki są dokręcone.

   3. Szukaj częściowo zamkniętych zaworów. Podczas pracy układu zmierz temperaturę rury przed i za każdym zaworem na linii cieczowej za pomocą termometru zaciskowego. Wyraźny spadek temperatury, szron lub kondensacja za zaworem oznaczają, że jest on częściowo zamknięty lub zablokowany.

      ✓ Sprawdź: Brak zauważalnego spadku temperatury na jakimkolwiek zaworze w linii cieczowej.

   4. Sprawdź zawory elektromagnetyczne. Sprawdź, czy zawory elektromagnetyczne otwierają się po wywołaniu sygnału: cewka jest zasilana (testerem pola magnetycznego lub kontrolując napięcie na cewce) oraz występuje przepływ (zmiana temperatury za zaworem).

      ✓ Sprawdź: Każdy zawór elektromagnetyczny otwiera się po wywołaniu i zamyka, gdy brak sygnału.

   5. Nigdy nie zamykaj cieczy w pułapce. Przed zamknięciem dwóch zaworów na odcinku wypełnionym cieczą odpompuń ją lub upewnij się, że odcinek posiada drogę odciążenia ciśnienia (zawór bezpieczeństwa lub otwartą drogę do zbiornika cieczy). Nigdy nie pozostawiaj linii cieczowej zamkniętej z obu stron.

      ✓ Sprawdź: Każda sekcja, którą można zamknąć, jest pusta lub ma zapewnioną drogę upustu ciśnienia.

   6. CO2: sprawdź zabezpieczenie na wypadek postoju. W układach R744 przed zamknięciem zaworów upewnij się, że jednostka postojowa, zawory bezpieczeństwa oraz wszelkie funkcje utrzymania ciśnienia są uruchomione, ponieważ ciśnienie uwięzionego CO2 szybko rośnie wraz ze wzrostem temperatury (patrz poradnik dotyczący postoju instalacji CO2).

      ✓ Sprawdź: Ciśnienie postojowe utrzymuje się znacznie poniżej PS, a zawory bezpieczeństwa są otwarte w kierunku ich wylotu.

   Sprawdź zawór elektromagnetyczny (linia cieczowa lub gorącego gazu)

   Zawór elektromagnetyczny, który nie otwiera, zagłusza parownik (niskie ciśnienie, ciepłe pomieszczenie); ten, który nie zamyka, przepuszcza czynnik chłodniczy, gdy nie powinien (pump-down nie powodzi się, zalanie cieczą lub wyciek gorącego gazu do parownika). Najpierw sprawdź cewkę, potem sam zawór.

   1. Ustal, czy zawór powinien być otwarty. Odczytaj ze sterownika lub schematu połączeń, kiedy zawór jest pod napięciem (np. przy zapotrzebowaniu chłodniczym, podczas pump-down lub odszrażania gorącym gazem). Porównaj z tym, co system robi teraz.

      ✓ Sprawdź: Wiesz, czy zawór w tej chwili powinien być otwarty czy zamknięty.

   2. Sprawdź, czy cewka otrzymuje napięcie. Zmierz napięcie na zaciskach cewki, gdy zawór powinien być otwarty. Przyłóż ostrze stalowej śrubokręta blisko (bez dotyku) górnej części cewki: pod napięciem cewka lekko przyciąga je. Sprawdź, czy napięcie znamionowe cewki na naklejce zgadza się z zasilaniem.

      ✓ Sprawdź: Cewka ma napięcie znamionowe (naklejka), gdy zawór powinien być otwarty; jeśli nie, usterka leży wyżej: termostat, wyjście sterownika, kontaktor, bezpiecznik lub instalacja elektryczna.

   3. Sprawdź samą cewkę. Odłącz i zablokuj, potwierdź brak napięcia i odłącz cewkę. Zmierz jej opór i porównaj z wartością producenta; poszukaj zapachu spalenizny, przebarwień lub pękniętej cewki. Upewnij się, że cewka jest odpowiedniego typu do korpusu zaworu i siedzi w pełni na rurce jądrowej z dokręconą nakrętką.

      ✓ Sprawdź: Opór cewki zgadza się z danymi (obwód otwarty lub bardzo niska wartość oznaczają uszkodzoną cewkę), a cewka jest właściwa i poprawnie zamontowana.

   4. Sprawdź, czy zawór otwiera. Przy podnapiętej cewce i pracującym systemie zmierz temperaturę po obu stronach zaworu termometrami zaciskowymi. Otwarty zawór ma (prawie) taką samą temperaturę cieczy po obu stronach; wyraźny spadek temperatury lub szron za zaworem oznaczają, że nie otwiera się w pełni lub jest dławiony. Sprawdź strzałkę kierunku przepływu na korpusie zaworu.

      ✓ Sprawdź: Mała lub żadna różnica temperatur na zaworze, gdy powinien być otwarty, oraz zamontowany zgodnie ze strzałką.

   5. Sprawdź, czy zawór zamyka. Odłącz napięcie od cewki (lub pozwól sterownikowi ją zamknąć) i obserwuj: w systemie z pump-down ciśnienie ssania musi spaść, a kompresor zatrzymać się na presostacie niskiego ciśnienia i pozostać wyłączony; zawór gorącego gazu musi pozostawić linię chłodną w cyklu zamrażania lub chłodzenia.

      ✓ Sprawdź: System wykonuje pump-down i utrzymuje ciśnienie, lub linia za zaworem gorącego gazu pozostaje chłodna; zawór, który przepuszcza medium, musi zostać naprawiony lub wymieniony.

   6. Napraw lub wymień. Uszkodzoną cewkę można wymienić bez otwierania obwodu. Jeśli korpus zaworu przecieka lub zaciera, otwarcie obwodu to praca dla uprawnionego personelu: odzyskać czynnik chłodniczy, wymienić zawór (lub jego części wewnętrzne) z przepływem azotu podczas hartowania, wykonać próbę ciśnieniową suchym azotem, odpowietrzyć i naładować wagowo. Chronić zawór przed cieplem podczas hartowania zgodnie z opisem producenta.

      ✓ Sprawdź: Zawór otwiera i zamyka prawidłowo, nie ma wycieków na nowych połączeniach, a praca jest zapisana w dzienniku tam, gdzie przepisy o czynnikach chłodniczych to wymagają.

3. 3
   Schemat blokowy C

   Zwężenie w samej rurze (zaciśnięta rura, ostry łuk) lub spadek ciśnienia w długiej lub wysokiej pionowej rurze cieczowej.

   Działanie: Prześledź przewód i wyczuj, gdzie zaczyna się zimno. Diagnozuj pęcherzyki we wzierniku i sprawdź dochłodzenie.

   🛠 Jak to zrobić? Krok po kroku

   Prace przy układach chłodniczych i elektrycznych mogą wykonywać wyłącznie wykwalifikowani pracownicy. Należy przestrzegać instrukcji producenta oraz lokalnych przepisów; poszczególne kroki mają charakter wytycznych, a nie zastępują szkolenia.

   Znajdź dławienie w przewodzie cieczowym

   Częściowo zablokowany filtr odwadniacz, filtr siatkowy lub zawór powoduje odparowanie (flaszowanie) cieczy i niedobór czynnika w parowniku. Spadek ciśnienia objawia się jako spadek temperatury na przewężeniu.

   1. Potwierdź objawy. Podczas stabilnej pracy zmierz przegrzanie i podchłodzenie. Zwężenie zazwyczaj powoduje wysokie przegrzanie i niskie ciśnienie ssania, podczas gdy podchłodzenie przed zwężeniem jest normalne lub wysokie.

      ✓ Sprawdź: Pomiary wskazują na zdławienie, a nie na zwykły niedobór czynnika chłodniczego.

   2. Spójrz i dotknij wzdłuż przewodu. Śledź przebieg przewodu cieczowego od skraplacza lub zbiornika. Szukaj zawilgocenia lub szronu oraz sprawdź dotykiem, czy występuje zimne miejsce tuż za elementem. Noś rękawice chroniące przed oparzeniami zimnem.

      ✓ Sprawdź: Znaleziono wszelkie miejsca, które są wyraźnie zimniejsze niż przewód przed nimi.

   3. Zmierz na każdym komponencie. Zamocuj termometry przed i za filtrem odwadniaczem, zaworem elektromagnetycznym, filtrem siatkowym, wziernikiem oraz zaworami odcinającymi – po jednym komponencie naraz.

      ✓ Sprawdź: Temperatura jest taka sama po obu stronach sprawnego elementu; zauważalny spadek o więcej niż jeden lub dwa stopnie wskazuje na dławienie.

   4. Zmierz spadek ciśnienia. W miejscach, gdzie dostępne są króćce serwisowe przed i za filtrem odwadniaczem lub zaworem, zmierz ciśnienie po obu stronach i porównaj je z dopuszczalnym przez producenta spadkiem ciśnienia.

      ✓ Sprawdź: Spadek ciśnienia mieści się w danych producenta lub potwierdzono dławienie na komponencie.

   5. Sprawdź wziernik i zawory. Pęcherzyki za komponentem przy czystej cieczy przed nim wskazują na ten komponent. Sprawdź, czy zawory ręczne i odcinające są całkowicie otwarte, a zawór elektromagnetyczny otwiera się całkowicie po wysterowaniu.

      ✓ Sprawdź: Wszystkie zawory są całkowicie otwarte i wiadomo, gdzie zaczyna się odparowanie.

   6. Napraw. Wymiana wiąże się z rozszczelnieniem układu i wymaga personelu posiadającego certyfikat F-gazowy: wykonaj odzysk lub pompuj w dół, nigdy nie zamykaj cieczy między zamkniętymi zaworami (szczególnie w przypadku CO2), lutuj twardo w osłonie przepływającego azotu, przeprowadź próbę szczelności, wykonaj próżnię i naładuj czynnik wagowo.

      ✓ Sprawdź: Po naprawie nie występuje spadek temperatury na komponencie, a przegrzanie powróciło do normy.

   Zmierzyć dochłodzenie

   Dochłodzenie pokazuje, o ile ciecz jest schłodzona poniżej swojej temperatury skraplania. W połączeniu z przegrzaniem pomaga ocenić napełnienie czynnikiem oraz kondensator.

   1. Uruchomić do stabilnej pracy. Pozwolić systemowi pracować przy stabilnym obciążeniu przez co najmniej 15 minut, nie w trakcie ani tuż po odszranianiu. Sprawdzić, czy skraplacz jest czysty i czy jego wentylatory pracują.

      ✓ Sprawdź: Ciśnienia i temperatury są stabilne.

   2. Zmierzyć ciśnienie cieczy. Podłączyć manometr do króćca na wylocie skraplacza lub na przewodzie cieczowym (patrz poradnik dotyczący podłączania manometrów). Nosić okulary ochronne i rękawice.

      ✓ Sprawdź: Uzyskano stabilne ciśnienie cieczy.

   3. Zmierzyć temperaturę cieczy. Zamocować termometer zaciskowy na czystej rurze w tym samym miejscu, w którym dokonywano pomiaru ciśnienia, i zaizolować sondę.

      ✓ Sprawdź: Uzyskano stabilną temperaturę rury z tego samego punktu.

   4. Przeliczyć i obliczyć. Przeliczyć ciśnienie na temperaturę nasycenia dla danego czynnika chłodniczego (punkt wrzenia dla mieszanin zeotropowych). Dochłodzenie = temperatura nasycenia − zmierzona temperatura cieczy.

      ✓ Sprawdź: Uzyskano wartość dochłodzenia w kelwinach (K).

   5. Porównać z wartością docelową. Porównać z wartością docelową określoną przez producenta dla systemu. W układach ze zbiornikiem cieczy dochłodzenie na wylocie zbiornika jest zazwyczaj małe i niewiele mówi o ilości czynnika. W układach transkrytycznych CO2 nie ma dochłodzenia po stronie wysokiego ciśnienia; zamiast tego należy użyć temperatury i ciśnienia na wylocie chłodnicy gazu (gas cooler).

      ✓ Sprawdź: Wiadomo, czy wartość jest niska, normalna czy wysoka dla danego typu systemu.

   6. Interpretować ostrożnie. Niskie dochłodzenie przy wysokim przegrzaniu może oznaczać zbyt mało czynnika chłodniczego lub przewężenie; wysokie dochłodzenie przy wysokim ciśnieniu skraplania może oznaczać przeładowanie lub obecność gazów niekondensujących. Nigdy nie dodawać czynnika "na oko": najpierw przeprowadzić próbę szczelności, naprawić, odessać i zważyć odpowiednią ilość (personel z certyfikatem F-gazowym).

      ✓ Sprawdź: Wniosek jest poparty wartościami przegrzania i ciśnień, a nie tylko samym dochłodzeniem.

   Odczytaj wzornik poziomu i wskaźnik wilgotności

   Wzornik poziomu pokazuje, czy przewód cieczowy jest wypełniony cieczą, a wskaźnik wilgotności – czy czynnik chłodniczy jest suchy. Oba należy odczytywać podczas stabilnej pracy i w połączeniu z innymi pomiarami.

   1. Sprawdź oznaczenie i położenie. Sprawdź, czy wzornik poziomu jest oznaczony dla czynnika chłodniczego w systemie i jego ciśnienia oraz czy znajduje się w przewodzie cieczowym za filtrem odwadniaczem.

      ✓ Sprawdź: Oznaczenie i położenie są prawidłowe; w przeciwnym razie odczyt koloru nie może być uznany za wiarygodny.

   2. Uruchom do osiągnięcia stabilności. Pozwól systemowi pracować ze stałym obciążeniem przez co najmniej 15 minut, a nie bezpośrednio po rozruchu, odszranianiu lub zmianie wydajności. Wytrzyj wzornik i oświetl go latarką.

      ✓ Sprawdź: Ciśnienia i temperatury są stabilne, a wnętrze wzornika jest dobrze widoczne.

   3. Odczytaj wskaźnik wilgotności. Porównaj kolor wskaźnika ze skalą kolorów wydrukowaną na pierścieniu wzornika. Kolory różnią się w zależności od producenta (często zielony oznacza stan suchy, a żółty wilgotny). Wskaźnik reaguje powoli: po wymianie filtra odwadniacza może minąć wiele godzin, zanim pokaże rzeczywistą wartość.

      ✓ Sprawdź: Kolor odpowiada polu "suchy" na skali; kolor "wilgotny" oznacza obecność wilgoci w systemie.

   4. Odczytaj stan cieczy. Szukaj pełnego, czystego słupa cieczy, piany lub strumieni pęcherzyków. Zauważ, że całkowicie czysty wzornik może również oznaczać, że w niemal pustym systemie jest on wypełniony parami; potwierdź to podchłodzeniem.

      ✓ Sprawdź: Możesz określić, czy wzornik jest wypełniony cieczą, a podchłodzenie to potwierdza.

   5. Oceń pęcherzyki. Pęcherzyki są normalne przy rozruchu, po odszranianiu, podczas zmian wydajności oraz gdy ciecz wrze z powodu spadku ciśnienia, pionowego podnoszenia lub ciepłego otoczenia. Utrzymujące się pęcherzyki podczas stabilnej pracy wymagają pomiaru podchłodzenia i sprawdzenia pod kątem dławienia, zanim podejrzewasz niedobór czynnika.

      ✓ Sprawdź: Wiesz, czy pęcherzyki pochodzą ze stanu pracy, dławienia czy zbyt małej ilości czynnika chłodniczego.

   6. Podejmij działanie na podstawie wynik. Wilgoć: znajdź przyczynę (nieszczelność, słaba próżnia), wymień filtr odwadniacz i wykonaj próżnię. Za mało czynnika: nigdy nie dodawaj czynnika chłodniczego, aby usunąć pęcherzyki; przeprowadź próbę szczelności, napraw, odzyskaj i wważ prawidłową ilość czynnika. Prace wymagające otwarcia obiegu wymagają personelu z certyfikatem f-gazowym.

      ✓ Sprawdź: Po podjęciu działania wzornik jest wypełniony cieczą podczas stabilnej pracy, a wskaźnik powraca do stanu "suchy".

   Przejdź do: Pęcherzyki we wzierniku →

4. 4

   Przewód cieczowy przebiega przez zimne pomieszczenie lub styka się z przewodem ssawnym i jest chłodzony z zewnątrz.

   Działanie: Zmierz ciśnienie przed i za: jeśli jest takie samo, nie ma zwężenia. Zaizoluj lub przemieść przewód.

   🛠 Jak to zrobić? Krok po kroku

   Prace przy układach chłodniczych i elektrycznych mogą wykonywać wyłącznie wykwalifikowani pracownicy. Należy przestrzegać instrukcji producenta oraz lokalnych przepisów; poszczególne kroki mają charakter wytycznych, a nie zastępują szkolenia.

   Znajdź dławienie w przewodzie cieczowym

   Częściowo zablokowany filtr odwadniacz, filtr siatkowy lub zawór powoduje odparowanie (flaszowanie) cieczy i niedobór czynnika w parowniku. Spadek ciśnienia objawia się jako spadek temperatury na przewężeniu.

   1. Potwierdź objawy. Podczas stabilnej pracy zmierz przegrzanie i podchłodzenie. Zwężenie zazwyczaj powoduje wysokie przegrzanie i niskie ciśnienie ssania, podczas gdy podchłodzenie przed zwężeniem jest normalne lub wysokie.

      ✓ Sprawdź: Pomiary wskazują na zdławienie, a nie na zwykły niedobór czynnika chłodniczego.

   2. Spójrz i dotknij wzdłuż przewodu. Śledź przebieg przewodu cieczowego od skraplacza lub zbiornika. Szukaj zawilgocenia lub szronu oraz sprawdź dotykiem, czy występuje zimne miejsce tuż za elementem. Noś rękawice chroniące przed oparzeniami zimnem.

      ✓ Sprawdź: Znaleziono wszelkie miejsca, które są wyraźnie zimniejsze niż przewód przed nimi.

   3. Zmierz na każdym komponencie. Zamocuj termometry przed i za filtrem odwadniaczem, zaworem elektromagnetycznym, filtrem siatkowym, wziernikiem oraz zaworami odcinającymi – po jednym komponencie naraz.

      ✓ Sprawdź: Temperatura jest taka sama po obu stronach sprawnego elementu; zauważalny spadek o więcej niż jeden lub dwa stopnie wskazuje na dławienie.

   4. Zmierz spadek ciśnienia. W miejscach, gdzie dostępne są króćce serwisowe przed i za filtrem odwadniaczem lub zaworem, zmierz ciśnienie po obu stronach i porównaj je z dopuszczalnym przez producenta spadkiem ciśnienia.

      ✓ Sprawdź: Spadek ciśnienia mieści się w danych producenta lub potwierdzono dławienie na komponencie.

   5. Sprawdź wziernik i zawory. Pęcherzyki za komponentem przy czystej cieczy przed nim wskazują na ten komponent. Sprawdź, czy zawory ręczne i odcinające są całkowicie otwarte, a zawór elektromagnetyczny otwiera się całkowicie po wysterowaniu.

      ✓ Sprawdź: Wszystkie zawory są całkowicie otwarte i wiadomo, gdzie zaczyna się odparowanie.

   6. Napraw. Wymiana wiąże się z rozszczelnieniem układu i wymaga personelu posiadającego certyfikat F-gazowy: wykonaj odzysk lub pompuj w dół, nigdy nie zamykaj cieczy między zamkniętymi zaworami (szczególnie w przypadku CO2), lutuj twardo w osłonie przepływającego azotu, przeprowadź próbę szczelności, wykonaj próżnię i naładuj czynnik wagowo.

      ✓ Sprawdź: Po naprawie nie występuje spadek temperatury na komponencie, a przegrzanie powróciło do normy.

   Podłącz manometry i odczytaj ciśnienia

   Prawidłowe ciśnienia stanowią podstawę niemal każdej diagnozy usterki. Podłącz manometry w taki sposób, aby nie uwolnić czynnika chłodniczego i móc ufać odczytom.

   1. Wybierz manometry i zabezpieczenia. Sprawdź czynnik chłodniczy oraz wartość PS układu na tabliczce znamionowej. Wybierz manometry i węże o klasie ciśnienia powyżej PS i odpowiednie dla danego czynnika; dla CO2 wymagane jest co najmniej 130 barów po stronie wysokiego ciśnienia. W układach z czynnikami A2L/A3 używaj narzędzi przystosowanych do czynników palnych. Noś okulary ochronne i rękawice.

      ✓ Sprawdź: Manometry i węże są oznaczone dla danego czynnika chłodniczego oraz ciśnienia powyżej wartości PS układu.

   2. Sprawdź węże i złączki. Sprawdź uszczelnienia węży oraz czy złączki niskostratne są zamknięte. Wyzeruj zestaw manometryczny przy ciśnieniu atmosferycznym.

      ✓ Sprawdź: Uszczelnienia są nienaruszone, złączki zamknięte, a manometry wskazują zero po otwarciu do atmosfery.

   3. Podłącz do króćców serwisowych. Zdejmij nasadki i ręcznie zamocuj złączki do króćca ssawnego oraz tłocznego lub cieczowego, a następnie je otwórz. W układach A2L/A3 trzymaj się z dala od źródeł zapłonu.

      ✓ Sprawdź: Złączki są szczelne, a detektor nieszczelności nie wykrywa wycieków na połączeniach.

   4. Usuń powietrze z węży. Opróżnij węże za pomocą pompy próżniowej lub użyj krótkich węży niskostratnych, które nie wymagają przedmuchiwania. Nigdy nie przedmuchuj węży poprzez wypuszczanie czynnika chłodniczego w powietrze.

      ✓ Sprawdź: W wężach nie ma powietrza, a żaden czynnik chłodniczy nie został uwolniony.

   5. Odczytaj i przelicz. Odczytaj ciśnienia w stanie ustabilizowanej pracy i zanotuj, czy są to ciśnienia względne, czy absolutne. Przelicz na temperaturę nasycenia dla odpowiedniego czynnika chłodniczego: punkt rosy dla ssania i punkt wrzenia dla cieczy w przypadku mieszanin zeotropowych. Dla CO2 powyżej 31 °C / 73,8 bar (punkt krytyczny) po stronie wysokiego ciśnienia nie występuje temperatura nasycenia.

      ✓ Sprawdź: Masz ciśnienia i temperatury nasycenia dla właściwego czynnika chłodniczego.

   6. Odłącz bez strat. Zamknij złączki, zdejmij je i załóż z powrotem nasadki, które stanowią wtórne uszczelnienie. Przeprowadź próbę szczelności króćców.

      ✓ Sprawdź: Nasadki są założone, a na króćcach nie wykryto nieszczelności.