Leidingtraject op een plattegrond

Inregeling en pomp

Isolatie

Leidingloop: het plan is bedekt met een raster (ongeveer 200 stappen breed, plus elke relevante coördinaat, zodat leidingen exact op hun objecten eindigen). De kosten van een stap zijn de lengte ervan – geblokkeerd in een verboden zone, 40% in een leidingstraat, 15 maal in een vluchtweg, trappenhuis, liftschacht of openbare ruimte – plus een toeslag voor elke bocht. Een A*-zoekalgoritme met de richting in de toestand vindt het goedkoopste haakse pad.

Gedeelde hoofdlijnen: de leidingen van een systeem vormen een boomstructuur (een rechthoekige Steiner-boom, heuristisch): eerst het aggregaat door de 'hier passeren'-punten in hun volgorde, dan altijd de verdamper die het goedkoopst te bereiken is vanaf de reeds gelegde leidingen, dan één ronde waarbij elke verdamper opnieuw wordt aangesloten waar het goedkoopst is. Een nieuwe leiding begint nooit op een eindpunt, een stijgleiding of een T-stuk dat al drie leidingen heeft, dus elk T-stuk is een eenvoudig 90°-T-stuk op de leiding waarop het zit. Traditionele lay-out (gekozen per systeem): één rechte hoofdlijn langs de rij of kolom met de laagste kosten voor de hoofdlijn en de aftakkingen, door het midden van de verdampers en over alle verdampers en het aggregaat heen; het aggregaat is aangesloten op de hoofdlijn en elke verdamper krijgt zijn eigen aftakking. Leidingen van andere soorten (een ander systeem, de gaskoeler-/condensorleidingen) worden gevolgd: de rasterlijnen naast een bestaande route kosten minder, dus nieuwe leidingen lopen in hetzelfde traject op dezelfde steunen, zij aan zij. In de traditionele lay-out kan een aftakking een sub-hoofdlijn worden voor nabijgelegen verdampers van hetzelfde type (MT met MT, LT met LT). "Opnieuw routeren" varieert de kosten en de bochtstraf (en, voor de traditionele hoofdlijn, de rij of kolom) om andere alternatieven te geven.

Leidingen, in de kleuren van de stroomschema's van de calculators (CO2: MT-zuig groen, LT-zuig blauw, hoge druk rood; HFC/HC: lagedrukzijde blauw, hogedrukzijde rood): vloeistof en zuig (CO2: MT- en LT-zuig; HFC/HC: zuig) lopen langs dezelfde route met een vaste afstand op de tekening; de heetgas- en condensaatleidingen (CO2: van en naar de gaskoeler) hebben een eigen route. Een versleept leidingdeel of T-stuk houdt elk stuk horizontaal of verticaal; een vast uiteinde krijgt een korte verspringing.

Diameterbepaling: elk stuk tussen twee T-stukken, eindpunten of stijgleidingen krijgt één diameter per leiding, met de fysica van de CO2-calculator (R744: dezelfde tabellen met stofeigenschappen, dimensionering op snelheid, Darcy–Weisbach met Swamee–Jain) of van de HFC/HC-calculators (CoolProp-tabellen, oververhitting meegeteld als koeleffect, gas zet uit langs de leiding). Bochten en T-stukken tellen mee via hun equivalente lengte (Crane TP-410: bocht 30 D, T-stuk doorgaand 20 D, aftakking 60 D); de toeslag dekt afsluiters en dergelijke.

Hoogten: elk stuk is gemonteerd in/aan het plafond, op een wand, in de vloer of in de grond, elk op zijn hoogte boven de vloer (het lijntype toont welke). Waar het aggregaat, een stuk en het volgende, of een stuk en een verdamper zich op verschillende hoogten bevinden, wordt de verticale leiding toegevoegd met twee bochten, de statische druk en – voor gas dat omhoog gaat – de olieretourcontrole. Een handmatig gemarkeerde stijgleiding is een verdiepingswisseling. Kogelkranen worden vermeld maar niet meegeteld in het drukverlies.

Stijgleidingen: een stijgleiding voegt haar verticale lengte en twee bochten toe. Een vloeistofstijgleiding voegt haar statische druk toe; een gasstijgleiding (zuiggas omhoog naar het aggregaat, heetgas omhoog naar de condensor) wordt gecontroleerd op olieretour met j*g = v·√(ρg/(g·D·(ρl−ρg))) ≥ 0,85 en kleiner gedimensioneerd totdat deze de olie meeneemt, zoals in de HFC-calculator.

Water en koelvloeistof: de stroom van elke belasting is zijn vermogen / (cp × (aanvoer − retour)) bij de gemiddelde temperatuur (de eigenschappentabellen van de Verwarming‑ & koelkalkulator); elke leiding krijgt de kleinste maat binnen de hoogste snelheid en drukval (Darcy–Weisbach, Colebrook–White), fittingen als percentage van de lengte. Elke belasting wordt gebalanceerd op de slechtste (minstens 3 kPa boven zijn ventiel, Kv = Q/√Δp); de pomphoogte is het slechtste pad, zijn ventiel, de bron en een marge. Isolatie en warmteverlies per leiding (EN ISO 12241‑model, zoals de Verwarming‑ & koelkalkulator), met een dauwpuntcontrole voor koude leidingen.

Export: elk systeem wordt weggeschreven als een projectbestand van zijn calculator (CO2 koper, HFC of HC): elke lijn als een hoofd met de verdampers die erop zijn aangesloten en verdere verdampers die aftakken in de eigen tak van een verdamper (van elke aftakking bezit de verste verdamper de tak), de werkelijke lengtes, en een toeslag die dezelfde wrijvingslengte geeft als de hier getelde bochten.