| Poz. | Ciśnienie nastawy (nadciśnienie) (bar) | Przyłącze (wąż/rura) | Wymagana przepustowość Qmd (kg/h) | Ilość | Przepustowość zaworu Qm (kg/h) | % nastawy | Status |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| V1 | 60,0 | DN10 | 500 | 1 | – | 9,6 % | OK |
| Przepływ we wspólnej rurze wydmuchowej | 500 | ||||||
| Wspólny przewód wydmuchowy do wylotu | DN15 · 10,0 m · 4 × 90° | ||||||
Plik jest plikiem łącza: kliknij go dwukrotnie, aby otworzyć projekt w przeglądarce, lub wybierz go za pomocą opcji Otwórz. Starsze pliki .json nadal mogą być otwierane. Podobnie jak plik projektu zawiera wszystkie dane projektu – udostępniaj go tylko osobom, które mogą je zobaczyć.
| Zawór | Ciśnienie otwarcia (bar) | Przepływ (kg/h) | Przyłącze | Ciśnienie na trójniku (bar) | Przeciwciśnienie (bar) | % nastawy | Odcinek za trójnikiem | Kb | Wlot | Status |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| V1 | 60,00 | 500,0 | DN10 | 5,50 | 5,76 | 9,6 % | DN15 | 1,000 | 0,02 % | OK |
| Rura | Strumień masy [kg/s] | Gęstość [kg/m³] | Średnica wewn. [mm] | Prędkość [m/s] | Re | f | Długość (+ zastępcza) [m] | Δp [bar] | Δp/m [Pa/m] | Uwaga |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wlot V1 | 0,1389 | 269,3 | 13,6 | 3,55 | 623 000 | 0,0271 | 0,1 (+0,251) | 0,0119 | 11 900 | 0,02 % / 3,0 % |
| Przyłącze V1 | 0,1389 | 11,49 | 13,6 | 83,2 | 623 000 | 0,0271 | 0,3 | 0,264 | 88 100 | 9,6 % / 10 % |
| Kolektor V1 → wylot | 0,1389 | 2,482 | 17,3 | 238 | 490 000 | 0,0255 | 10 (+1,8) | 5,5 | 55 000 | krytyczny · 5,50 bar |
Qm = 0.2883 · C · Kb · A · Kdr · √(p0/v0)C = 3.948 · √(κ · (2/(κ+1))^((κ+1)/(κ−1)))p1² − p2² = G² · R·T · (f·L/D + ΣK + 2·ln(p1/p2))p* = G · √(R·T) (choked end)Δp_inlet = (f·L/D + ΣK) · ρ·v²/2K_bend = 21.3 · fT (Crane TP-410)L_eq = ΣK · D / fNajpierw wymagana wydajność wydmuchu: przy pożarze 10 kW/m² razy zewnętrzna powierzchnia zbiornika podzielone przez ciepło parowania, w innych przypadkach przepływ sprężarki lub moc źródła ciepła. Następnie EN 13136 daje pole przekroju zaworu ze wzoru Qm = 0,2883·C·Kb·A·Kdr·√(p0/v0) przy ciśnieniu otwarcia plus 10 %.
Zawory konwencjonalne dopuszczają zwykle najwyżej 10 % ciśnienia otwarcia, zawory z mieszkiem więcej – według producenta. Spadek ciśnienia na wlocie może wynosić najwyżej 3 %. Kalkulator wyznacza przeciwciśnienie w przewodzie wydmuchowym dla przepływu ściśliwego i krytycznego.
Przeciwciśnienie każdego zaworu sprawdza się przy wszystkich zaworach jednocześnie (pożar) lub jednym naraz. Odcinki między trójnikami prowadzą przepływ zaworów przed nimi i mogą mieć różne średnice; praktyczna zasada mówi, że pole kolektora ma być co najmniej sumą pól przyłączy.
Ciśnienia są wysokie, a po stronie wysokiego ciśnienia CO2 jest często nadkrytyczny, więc zawór dobiera się dla gazu w danej temperaturze. Poniżej 5,2 bar CO2 tworzy suchy lód, dlatego przewód wydmuchowy ma być krótki i samoodwadniający, bez punktów niskich.
Tak dla HFC/HFO i CO2, jeśli rura wytrzymuje przeciwciśnienie: miedź chłodnicza EN 12735-1 albo miedź instalacyjna EN 1057 i systemy zaprasowywane ze złączkami dopuszczonymi do czynnika. Z amoniakiem miedź jest zabroniona; stosuj stal lub stal nierdzewną.
Często ponad 100 dB(A) w pobliżu wylotu. Kalkulator szacuje hałas wg API 521 i przy wymaganiu akustycznym dobiera większy przewód; jeśli to nie wystarczy, przenieś wylot lub zamontuj tłumik.